سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
نبرد ایران و اسرائیل
">
منوی اصلی
دانشنامه عاشورا
دانشنامه عاشورا
درباره وبلاگ
  پایگاه اشعار عاشورایی حسین بادروج[41]


برداشت از این وبلاگ حتی بدون ذکر نام و منبع آزاد است/ شعری که دارد بوی عاشورا عزیز است/ از هر کسی از این و آن فرقی ندارد/ این چند خط نوحه شد سرمایه ی من/ با نام من یا بی نشان فرقی ندارد...
ویرایش
مطالب پیشین
آرشیو مطالب
ابر برچسب ها
آمار و اطلاعات

بازدید امروز :83
بازدید دیروز :387
کل بازدید :64216
تعداد کل یاد داشت ها : 71
آخرین بازدید : 93/8/10    ساعت : 8:35 ص
امکانات دیگر

 

هر که مانع بین آب و اصغر است

صید شمشیر من است

*        *       * 

هر که خصم یادگار حیدر است

صید شمشیر من است

*        *       *

قلب بی باکم تهی از واهمه

می زنم در خون قدم تا علقمه

دشمن آل علی و فاطمه

صید شمشیر من است

*        *       *

چشم اصغر بر من و راه نجات

آنکه لبخندش مرا آب حیات

هر که باشد خار راهم تا فرات

صید شمشیر من است

*        *       *

من کیم ؟ رودی به متصل

شبنم مهر علی در آب و گل

هر که دارد بغض مولایم  به دل

صید شمشیر من است

*        *       *

من کیم ؟ نور دل ام البنین

مثل حیدر حمله ام رعد آفرین

هر که گردد با دم تیغم قرین

صید شمشیر من است

*        *       *

هر که جان دور از لب دریا نکرد

از شرار خشم من پروا نکرد

راه شیر کربلا را وا نکرد

صید شمشیر من است

*        *       *

خواهشی دارد به لب ها اصغرم

می شمارد لحظه ها را اصغرم

هر که دارد دشمنی با اصغرم

صید شمشیر من است

*        *       *

از دم تیغم چو می بارد شرر

می نشاند بر لبان این المَفَر

هر چه روید بر سر راهم نفر

صید شمشیر من است

*        *       *

دست من دست علی در خیبر است

دشمن ما دشمن پیغمبر است

هر که خصم یادگار حیدر است

صید شمشیر من است

*        *       *

 

 




برچسب ها : نوحه  , نوحه تاسوعا  , نوحه حضرت عباس  , رجز  ,


      

 

تشکر:

از دوستانم آقای تقی پور و آقا محسن که امسال زحمت تایپ و ارسال بعضی از نوحه های گذشته را

تقبل فرموده اند تشکر می کنم .

 

نه دیواری نه چاهی ، کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

نمی بینم پناهی ، کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

غریبم با خیالت یارم امشب

به یادت تا سحر بیدارم امشب

در این داغی که در دل دارم امشب

کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

غمت سنگین و هجران تو مشکل

نشد اشکم حریف آتش دل

به هر جا می خورد چشمم به قاتل 

 کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

نگاهم کربلا را می نگارد

نفس هایم غمت را می شمارد

شب هجران تو پایان ندارد

کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

دلم با کوهی از غم روبرو شد

مرا هم مثل بابا غم سبو شد

مرا هم استخوانی در گلو شد

کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

چه خونی از تن خون خدا رفت

عجب ظلمی به آل مصطفی رفت

مسلمانان ! مسلمانی کجا رفت

کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

نه تنها خیمه ها می سوزد امشب

دل تنها ی ما می سوزد امشب

تمام کربلا می سوزد امشب

کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

بیا بابا ببین قدّ خمم را

تسلی ده دل بی مرهمم را

بیا قسمت کنم با تو غمم را

کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

دل تنگم نمی گیرد شکیبی

بیا مادر بخوان امن یجیبی

« غریبی درد بی درمان غریبی»

کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

عجب آهی ، چه قلب بی پناهی

دلم در خیمه گاهی ، با تو گاهی

ندارد کربلا دیوار و چاهی

کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

پر از ابر و پر از بغض بهارم

غم تو ، داغ جان سوز تو دارم

کجا ی دل غم اکبر گذارم

کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

من و یک قافله سر در گریبان

من و غربت بیابان در بیابان

من و بار غم و شام غریبان

کجای این بیابان سر گذارم

*       *        *

 

 

 

 

  

 

 

 

 




برچسب ها : نوحه  , نوحه عصر عاشورا  , نوحه حضرت زینب  , زبان حال زینب  ,


      

میان گودال قتلگاه

ای کاش کنار تو جان بدهم

*       *        * 

غریبم و غرق اشک و آه

ای کاش کنار تو جان بدهم

*       *        * 

برگردان مخالف (1) ای کاش کنار تو جان بدهم

من هم به غصه پایان بدهم

*       *        * 

برگردان مخالف(2)ای کاش به آرزو پر بدهم

من هم به نیزه ای سر بدهم

*       *        *


می برد دختر تو را موج این بلا

جا به کشتی بده مرا نوح کربلا

آه از این آتش نهان ، اشک بر ملا

ای کاش کنار تو جان بدهم

*       *        *

ای به قربان لحظه های صبوری ات

می وزد لحظه ای نسیم عبوری ات

می دهم جان ، نمی دهم تن به دوری ات

ای کاش کنار تو جان بدهم

*       *        *

ای نشسته به خاک و خون روبروی من

پر شده از غم نگاهت سبوی من

همسفر! با تو پر زدن آرزوی من

ای کاش کنار تو جان بدهم

*       *        *

جان من بودی و جدا شد ز تن سرت

آسمانی ستاره شد زخم پیکرت

مانده خیره به این بدن چشم دخترت

ای کاش کنار تو جان بدهم

*       *        *

غم فزا شد برایم آهنگ زندگی

خسته ام بی توخسته از رنگ زندگی

می شوم کی رها من از چنگ زندگی

ای کاش کنار تو جان بدهم

*       *        *

بی تو بابا چگونه بی تو سفر کنم

با طلوع پس از غروب تو سر کنم

از کدامین غم تو بابا گذر کنم

ای کاش کنار تو جان بدهم

*       *        *

ای غریبی که شد غم و غصه یار تو

سهم من کمتر از همه از بهار تو

قسمت من نشد بجنگم کنار تو

ای کاش کنار تو جان بدهم

*       *        *

خنده ی مهربان تو سایبان دل

رفتی و پر گرفتی از آشیان دل

بی تو افتاده آتش غم به جان دل

ای کاش کنار تو جان بدهم

*       *        *

کرده آسان فراق تو کار گریه را

رفتی و برده ای قرار رقیه را

ای علم کرده ننگ آل امیه را

ای کاش کنار تو جان بدهم

*       *        *

 

 




برچسب ها : نوحه  , نوحه عاشورا  , زبان حال رقیه  ,


      

نشسته ام تشنه لب به سجّاده ی دعا

 تا که برگردی

*        *      *

شکسته دل می کنم برایت خدا خدا

 تا که برگردی

*        *      *

می شمارم لحظه های دوری از روی تو را

می کشم از جای پای رفتنت بوی تو را

تا که برگردی

*        *      *

در کمینت ای غزال من دو صد تیر و کمان

چشم ما در راه و دست ما به سوی آسمان

تا که برگردی

*        *      *

می کند ای جان پناه کودکان فاطمه

زیر لب بابا دمادم نام خوبت زمزمه

تا که برگردی

*        *      *

رو بگردان از فرات ای دلبر آزاده ام

تا ببینم بار دیگر موج دریا زاده ام

تا که برگردی

*        *      *

بر نمی دارم نمی گیرم سر از زانوی غم

تا دوباره کم کند روی قشنگت روی غم

تا که برگردی

*        *      *

در خیالم روی ماهت را تجسّم می کنم

در فراقت گریه از شوقت تبسم می کنم

تا که برگردی

*        *      *

کرده می دانم قیامت گردش شمشیر تو

می سپارم گوش جان بر نغمه ی تکبیر تو

تا که برگردی

*        *      *

در غمت آبم مکن بگذار و بگذر از خطر

بگذر از آب روان ای آخرین یار پدر

تا که برگردی

*        *      *

 




برچسب ها : نوحه  , نوحه تاسوعا  , نوحه حضرت عباس  ,


      

 

شاید زبان حال حضرت زینب (ع) باشد در شب یازدهم ...

 

بی حسین و بی عبّاس   

    چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

 

برگردان (1)با شب هجران ، اشک بی پایان

چگونه با غصّه سر کند زینب

  *              *               *

 

در دل شب کنج خیمه مویه خوانم تا سحر

مثل شمعی می رود آهسته جانم تا سحر

در شب شام غریبان

چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

پر زدی از کنج قلب خستگان سوی بهشت

از بهار قتلگاهت می وزد بوی بهشت

بر مشام سوگواران

 چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

از زوال ظهر عاشورا شبم آتش گرفت

ناله از دل چون بر آوردم لبم آتش گرفت

غم ندارد بی تو پایان

چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

بشکند دستی که از باغ دلم اکبر گرفت

گریه ام بخشید و از من خنده اصغر گرفت

در غم این لاله رویان

 چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

آنکه می سوزد دمادم در فراقت زینب است

صبح محشر را اگر باشد شبی آن امشب است

بی رخت ای راحت جان

 چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

شعله این غم بگیرد عالمی را در میان

در غم روی تو مردان چون زنان جامه دران

جان جانان خوب خوبان

 چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

لیله القدر غم است و چشم من بر آسمان

تا ببینم مطلع الفجر رخت را بر سنان

بی رخت ای ماه رخشان

 چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

زنده جاوید عشق است کشته در راه تو

تا قیامت از مزار و خاک قربانگاه تو

می تراود نور ایمان

چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

چشم من بیدار و صبرم خواب و کارم اشک و آه

وعده دیدار ما فردا کنار قتلگاه

زیر تیغ نیزه داران

چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

بی تو جانا زائر غم گشتم و پابوس اشک

خیمه ها را روشن امشب می کند فانوس اشک

اشک لرزان ، آه سوزان

چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

می رسد روزی که مردی از تبار پاک تو

می شود خون خواه زخم پیکر صد چاک تو

می دمد چون ماه رخشان

چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

ای که با مهر و غمت آغشته شد آب و گِلم

در ستیزی نابرابر با غم است امشب دلم

می چکد اشکم به دامان

چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

پای صبرم بسته و دستم به دامان دعاست

امشب از این غم بمیرم یا بمانم با خداست

دل ندارد بی تو سامان

چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

زمزمه در گوش جانم نغم? حق خواهی ات

برنگردم یک قدم جانا من از همراهی ات

تا که دارم در بدن جان

چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

دیدم ای سرو بلندم بر زمین افتادنت

نفخه صور مرا زد لحظه جان دادنت

تشنه جان دادی به میدان

چگونه شب را سحر کند زینب

  *              *               *

دیشب از مُهر نمازت آسمان بو می کشید

دامنت را دستِ دل این سو به آن سو می کشید

امشب از داغت پریشان

چگونه شب را سحر کند زینب

 




برچسب ها : نوحه  , نوحه عصر عاشورا  , زبان حال حضرت زینب  ,


      

زبان حال حضرت عباس - قمر بنی هاشم (ع)

 

******************* 

حیاتم از دمِ روحانی تو

نفس هایم همه ارزانی تو

بگیرم من اگر صد جان دیگر

دوباره می کنم قربانی تو

****************

بیا تا پیش پای تو بمیرم

کنار تو ، برای تو بمیرم

میانِ این همه پیمان شکسته

سرِ عهد و وفای تو بمیرم

*****************

تو نوری از جمالِ لایزالی

مبادا چشمم از روی تو خالی

خدا داند تمنّای دلم چیست

« وَ عِلمُ اللهِ حَسبی مِن سُؤالی»

*****************

من از زندان این تن ، با تو رَستم

هوادار توام ، تا زنده هستم

نیفتد بین ما هرگز جدایی

اگرچه از بدن افتاده دستم

*******************

تو هم درمانی و هم دردم ای دوست

به عشقت بوده هرچه کردم ای دوست

اگر برخیزم از این بستر خون

دوباره دور تو می گردم ای دوست

*********************

من از تو دل ، تو از من برده ای هوش

شهادت بهر ما وا کرده آغوش

اگر از تن سر و دستم بگیرند

« نگردد مِهرت از جانم فراموش»

********************

 

 




برچسب ها : دوبیتی عاشوارایی  ,


      

 

شاخه ی نخل غدیرم          من اباالفضل دلیرم

*          *         *

می روم تا انتقامِ          مادرت زهرا بگیرم

*          *         *

کرده ای بی باده مستم

سر خوش از جام الستم

از ولادت تا شهادت

با تو بودم با تو هستم

من اباالفضل دلیرم

*          *         *

عاشقم عاشق ترم کن

آتشم خاکسترم کن

اذن میدانم ببخشا

رو سفید محشرم کن

من اباالفضل دلیرم

*          *         *

دیده بستم جز به رویت

پر نگیرم جز به سویت

رستم از تن ، جا گرفتم

زیر چتر آبرویت

من اباالفضل دلیرم

*          *         *

عشق شیرین تو در جان

می دهد شورم به میدان

روز دشمن می کنم من

چون  شب زلفت پریشان

من اباالفضل دلیرم

*          *         *

در دو عالم با تو یارم

سر ز کویت بر ندارم

در ره تو جان چه قابل

هر چه دارم از تو دارم

من اباالفضل دلیرم

*          *         *

من به هر کس دل نبندم

جز به لبخندت نخندم

با تو فردا جان جانان

بر سر نی سربلندم

من اباالفضل دلیرم

*          *         *

در رهت ای نور عصمت

می کنم مردانه همت

زاده ی آنم که فردا

قاسم نارست و جنت

من اباالفضل دلیرم

*          *         *

عشقت ای یار یگانه

کنج قلبم جاودانه

چشم و دست من فدایت

می دهم سر بی بهانه

من اباالفضل دلیرم

*          *         *

من همای خیمه هایم

کربلایت شد منایم

از حرم تا نهر علقم

می شود سعی و صفایم

من اباالفضل دلیرم

*          *         *

یوسف مصر امامت

ساقی شهد کرامت

هر که اینجا سر نبازد

می کشد عمری ندامت

من اباالفضل دلیرم

*          *         *

سروده شده در محرم 85

 

 




برچسب ها : نوحه  , نوحه تاسوعا  , نوحه حضرت عباس  ,


      

 

از حرم تا خاک سرخ علقمه

پر شده از ردّ پای فاطمه

*        *       *

آمده یاس کبود مرتضی

هان بترسید از خدای فاطمه

*        *       *

آمده نور دل و شب های من

مرهم زخم دل تنهای من

روشنای دیده ی بابای من

لنگر آرامش غم های من

                                      گشته ام با ناله هایش هم نوا

                                      می گذارم سر به پای فاطمه

*        *       *

آمده اینجا دم از دلبر زند

باز هم زهرا دم از حیدر زند

آفرین بر همّت اکبر زند

بوسه بر قنداقه ی اصغر زند

                                          گشته یا رب آسمان کربلا

                                             نور باران از لقای فاطمه

*        *       *

رفته زیر ابر خون ماه فرات

بسته شد بر اصغرم راه نجات

دیده ام بر مشک پاره مانده مات

کرده سیرم داغ عباس از حیات

                              یاس من ، عباس من کردی فدا

                             چشم و دست و سر برای فاطمه

*        *       *

شمع خاموشم در آغوش رباب

اصغرم در حسرت یک قطره آب

یا رب اینجا ماهم افتاد از رکاب

ساقی لب تشنگان بو تراب

                                  از قفس شد مرغ جان او رها

                                       پر گرفته در هوای فاطمه

*        *       *

جانفشانی کرده اینجا یار من

یکّه تازی ، شیر میداندار من

دلبر من ، یوسف بازار من

گشته پرپر لاله ی بی خار من

                                       سر نهاده بر سر خاک بلا

                                   شد فدای من ، فدای فاطمه

*        *       *

کوکب من ، ماه شام تار غم

رفت و مانده روی دوشم بار غم

بعد از این یا رب من و آوار غم

کی گره وا می کند از کار غم

                                با لبی خشکیده و دستی جدا

                                    رفته از دستم همای فاطمه

*        *       *

کربلا ای وادی شور آفرین

شاهد ایثار و عزم آهنین

ردّ پای عشق بر خاکت ببین

شبنم اشک از گل رویش بچین

                                          همنوایی کن مرا در این عزا

                                    هم صدا با گریه های فاطمه

*        *       *

آنکه برد از دل قرار و هوش من

تشنه می جنگید دوشادوش من

یاس زیبای شقایق پوش من

غرق خون افتاده در آغوش من

                                    می زنم بوسه بر این دستِ جدا

                                            سایبان لاله های فاطمه

*        *       *

علقمه بشنو صدای پای عشق

گریه های آسمان پیمای عشق

ناله سر کن با دل تنهای عشق

جان حیدر ، دُرّ بی همتای عشق

                                         آمده تا بار دیگر خیمه ها

                                        جان بگیرد از صدای فاطمه

*        *       *

کربلا این بوی خوش احساس کن

خاک خود مست از بهار یاس کن

دامن از اشکش پر از الماس کن

ناله با او در غم عباس کن

                                  شاهد غم باش و این آه و نوا

                                   اشک زینب ناله های فاطمه

*        *       *

سر زده گل از گریبان فرات

خاتم غم شد سلیمان فرات

زورق دل غرقِ طوفان فرات

در عزای ماه رخشان فرات

                                         آمده یاس کبود مرتضی

                                  هان بترسید از خدای فاطمه

*        *       *

می رسد از علقمه بوی بهشت

آمده دلخسته بانوی بهشت

کرده جاری اشکِ چون جوی بشهت

می برد عباس من سوی بهشت

                                    کرده شمع خود گل باغ مرا

                                      نقش لبخند رضای فاطمه

*        *       *

رفته تنها سایبانم در کویر

ساقی لب تشنه ، عباس دلیر

نخل من از شرم اصغر سر به زیر

علقمه از این عطش آتش بگیر

                                 خاکیا امشب طلب کن از خدا

                                     حاجت دل با دعای فاطمه

*        *       *

( سروده شده محرم 85)

 

 




برچسب ها : نوحه  , نوحه حضرت عباس  , نوحه ابا الفضل  ,